259 total views, 1 views today

5 Εκπληκτικά πράγματα που πρέπει να ξέρουμε για το αντιηλιακό!

Ας δούμε 5 ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και κυρίως χρήσιμα πράγματα που πρέπει όλοι μας να γνωρίζουμε για τα αντιηλιακά.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι το αντιηλιακό κι η αποφυγή της άμεσης έκθεσης στην ακτινοβολία του ήλιου, ιδιαίτερα τις επικίνδυνες – αν όχι απαγορευτικές – ώρες (10 π.μ.-4 μ.μ.), είναι απαραίτητα για την πρόληψη των σημαδιών γήρανσης, του καρκίνου του δέρματος αλλά κι άλλων δερματικών βλαβών.

Γνώση όμως που δεν ήταν ανέκαθεν… δεδομένη. Παρότι στο παρελθόν άνθρωποι από διαφορετικές κουλτούρες άλειφαν το σώμα τους με έλαια κι άλλα εκχυλίσματα και χρησιμοποιούσαν καπέλα και ρούχα για τον ήλιο, δεν πίστευαν ότι η ακτινοβολία του ήλιου τους προκαλούσε εγκαύματα παρά μόνο η θερμότητα του.

Ένα από τα πρώτα πειράματα που έδειχνε ότι κάτι άλλο εκτός από τη θερμότητα καίει το δέρμα έγινε από τον Sir Everard Home, έναν Άγγλο Γιατρό, το 1820. Ο Γιατρός έβγαλε το ένα από τα χέρια του στον ήλιο, καλύπτοντας το άλλο με ένα μαύρο πανί. Μόνο το εκτεθειμένο χέρι έπαθε ηλιακά εγκαύματα, αλλά χρησιμοποιώντας θερμόμετρο είδε ότι η θερμοκρασία του καλυμμένου χεριού ήταν κατά μερικούς βαθμούς υψηλότερη.

Αργότερα, το 1889, ο Johan Widmark απέδειξε ότι ήταν κυρίως οι υπεριώδεις ακτίνες, παρά οι φωτεινές, που προκάλεσαν την ερυθρότητα του δέρματος που είχε καεί. Τα ευρήματα του προηγήθηκαν των πρώτων ιατρικών συστάσεων προστασίας από το φως του ήλιου, συμβουλές που δίνονται μέχρι σήμερα.

Τα αντιηλιακά έχουν φυσικά εξελιχθεί από τότε – από αλοιφές σε κρέμες, έπειτα σε λοσιόν και σπρέι και ίσως μια μέρα σ’ ένα χάπι.

Ας δούμε λοιπόν 5 ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και κυρίως χρήσιμα πράγματα που πρέπει όλοι μας να γνωρίζουμε για τα αντιηλιακά:

1. Τα πρώτα αντιηλιακά

Εκτός από τις ομπρέλες και τα καπέλα, στους αρχαίους πολιτισμούς οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν και ποικιλία αντιηλιακών που παρασκευάζονταν από φυτικά εκχυλίσματα ή κρούστες από διάφορα ορυκτά για να προστατευτούν από τις ακτίνες του ήλιου. Αυτά τα αντιηλιακά περιλάμβαναν πρώτες ύλες όπως το έλαιο πίτουρου ρυζιού, σίδηρο, άργιλο και πίσσα.

Στη σύγχρονη εποχή, τα αντιηλιακά αναπτύχθηκαν από εκχυλίσματα αγριοκαστανιάς τη δεκαετία του 1910. Αυτό το ανθεκτικό αντιηλιακό πωλούνταν με το όνομα Zeozon. Κατά τη δεκαετία του 1930 εισήχθη το Ambre Solaire, ένα λιπαρό αντιηλιακό που ήταν ευκολότερο για να εφαρμοστεί στο δέρμα.

Τα αντιηλιακά ήταν κάποτε και αντικείμενα άκρως απόρρητης στρατιωτικής έρευνας στις ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, τη δεκαετία του 1940, ο Στρατός των ΗΠΑ και η Πολεμική Αεροπορία ζήτησαν από την Αμερικανική Ιατρική Ένωση συμβουλές για το πιο αποτελεσματικό αντιηλιακό για στρατιώτες. Οι ερευνητές εξέτασαν την αποτελεσματικότητα 12 ενώσεων και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κόκκινη κτηνιατρική βαζελίνη (Red Vet Pet – Red Veterinary Petrolatum) μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό, αδιάβροχο αντιηλιακό.

Ένα από τα μεγαλύτερα βήματα στην εξέλιξη του αντιηλιακού ήταν η μετάβαση από την λευκή πάστα των πρώτων αντιηλιακών σε μια σχεδόν αόρατη κρέμα. Στα παλαιότερα αντιηλιακά, οι ενώσεις που αντανακλούν το φως μπορεί να φαίνονταν λευκές, επειδή δεν ήταν αρκετά μικρές. Με τη νανοτεχνολογία, όμως, συστατικά όπως το διοξείδιο του τιτανίου μετατρέπονται σε μικρά, αόρατα σωματίδια.

2. Πώς δρα το αντιηλιακό;

Τα αντιηλιακά μπορούν να κατασκευαστούν από δύο τύπους συστατικών: ανόργανα σωματίδια, όπως το διοξείδιο του τιτανίου ή το οξείδιο ψευδαργύρου, ή οργανικά συστατικά, όπως είναι ορισμένα φυτικά εκχυλίσματα ή ενώσεις σαν την οξυβενζόνη.

Τα σωματίδια στα αντιηλιακά παρέχουν φυσική προστασία από τις ακτίνες UV, εμποδίζοντας ή αντανακλώντας το ηλιακό φως. Τα οργανικά συστατικά απορροφούν τις ακτίνες UV και απελευθερώνουν την ενέργεια τους ως θερμότητα, παρέχοντας χημική προστασία.

Ο Δρ Shannon Trotter, Καθηγητής δερματολογίας στο κρατικό πανεπιστήμιο του Οχάιο, λέει ότι το ιδανικό είναι να χρησιμοποιείται ένας συνδυασμός και των δύο τύπων αντιηλιακών: Εκείνων που παρέχουν χημική προστασία και εκείνων που προσφέρουν φυσική άμυνα.

Τα περισσότερα αντιηλιακά σήμερα έχουν και τα δύο είδη συστατικών.

Τον δείκτη αντιηλιακής προστασίας (SPF – Sun Protection Factor) τον συναντάμε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1960. Ο δείκτης αντιηλιακής προστασίας SPF υποδεικνύει για πόσο διάστημα ένα αντιηλιακό προστατεύει το δέρμα. Οι γιατροί συνιστούν τον SPF 15 και τον SPF 30. Τα υψηλότερα SPFs μπορεί να μην προσφέρουν περισσότερες ώρες προστασίας, ειδικά επειδή η κρέμα συνήθως ξεπλένεται ή απορροφάται μετά από 2 ώρες.

3. Η αντιηλιακή προστασία εμποδίζει την παραγωγή της βιταμίνης D στο δέρμα;

Το σώμα χρειάζεται το φως του ήλιου για να παράγει βιταμίνη D. Πρέπει λοιπόν να ανησυχούμε ότι η χρήση αντιηλιακών μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη της βιταμίνης D;

Μπορεί μελέτες να έχουν δώσει μικτά αποτελέσματα, αλλά μεγάλες δοκιμές έχουν δείξει ότι αν και τα αντιηλιακά μειώνουν την ποσότητα της βιταμίνης D που παράγεται από το δέρμα, αυτά τα αποτελέσματα δεν είναι σημαντικά.

Η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας δεν συνιστά τη λήψη βιταμίνης D από την έκθεση στον ήλιο. Αντ’ αυτού, η Ακαδημία συστήνει τη λήψη της βιταμίνης μέσω της διατροφής, με την κατανάλωση τροφών που είναι πλούσιες σε βιταμίνη D αλλά και συμπληρωμάτων διατροφής. Τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα βιταμίνης D είναι το ιχθυέλαιο, o Σολομός και οι Σαρδέλες, το γάλα σόγιας, τα αυγά, τα εμπλουτισμένα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα μανιτάρια.

4. Τα σύγχρονα αντιηλιακά: spray-ons

Η καινοτομία του αντιηλιακού σε σπρέι έφερε την ευκολία εφαρμογής σε ένα εντελώς νέο επίπεδο. Αλλά είναι αυτά τα προϊόντα αποτελεσματικά και ασφαλή;

Πρόσφατα, η Υπηρεσία/Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. (FDA) προειδοποίησε για την επικινδυνότητα της χρήσης αντιηλιακών κοντά σε εστίες. Υπήρξαν 5 περιστατικά, όπου άνθρωποι που είχαν χρησιμοποιήσει αντιηλιακό σε σπρέι κοντά σε εστίες υπέφεραν από βαριά εγκαύματα. Παρόλο που τα συγκεκριμένα προϊόντα που συνδέονται με αυτές τις περιπτώσεις καταργήθηκαν από την αγορά, πολλά άλλα αντιηλιακά προϊόντα μπορεί να περιέχουν εύφλεκτα συστατικά, όπως η αλκοόλη και θα μπορούσαν να πιάσουν πολύ εύκολα φωτιά εάν βρίσκονται κοντά σε εστίες θερμότητας/φλόγας κλπ.

Γιατροί έχουν δηλώσει ότι τα αντιηλιακά σε σπρέι είναι αποτελεσματικά εάν εφαρμοστούν σωστά. Χρειάζεται να γνωρίζουμε πως να καλύψουμε σωστά όλα τα σημεία του σώματος μας. Μια άλλη ανησυχία σχετικά με τα σπρέι είναι η τοξικότητα. Η Υπηρεσία/Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. (FDA), διερευνά τους κινδύνους για την υγεία από την κατά λάθος εισπνοή αντιηλιακού σπρέι. Οι Γιατροί συνιστούν τη χρήση αντιηλιακής λοσιόν για την περιοχή κοντά στο στόμα και τη χρήση σπρέι στις περιοχές με τριχοφυία όπου είναι δύσκολο να εφαρμοστεί μια κρέμα.

5. Οφείλουμε να θυμόμαστε…

• …Ότι χρειαζόμαστε μία ικανή ποσότητα αντιηλιακού, ίση με ένα σφηνάκι!

• Τη συγκεκριμένη ποσότητα την εφαρμόζουμε στο σώμα μας 15 λεπτά πριν την έκθεση μας στον ήλιο.

• Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα χείλη!

• Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων συνιστούν τη χρήση ενός αντιηλιακού ευρέως φάσματος που προστατεύει από τις ακτίνες UV-A και UV-B και έχει SPF τουλάχιστον 15. Είναι απαραίτητο να ελέγχουμε την ημερομηνία λήξης, διότι ορισμένα αντιηλιακά συστατικά ενδέχεται να υποβαθμιστούν με την πάροδο του χρόνου ή να αναπτύξουν βακτήρια.

• Τα άτομα με λιπαρό δέρμα ή εκείνα που είναι επιρρεπή στην ακμή χρησιμοποιούν αντιηλιακό με βάση το νερό. Ενώ τα άτομα με ευαισθησία στο παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ (PABA) θα πρέπει να αγοράζουν αντιηλιακά προϊόντα που δεν το περιέχουν στα συστατικά τους.

• Οι Γιατροί συνιστούν να μην εφαρμόζονται αντιηλιακά σε βρέφη ηλικίας κάτω των 6 μηνών που δεν είναι κατάλληλα. Τα βρέφη πρέπει να βρίσκονται σε σκιερά μέρη ή αν δεν μπορεί να αποφευχθεί (για σύντομο χρονικό διάστημα) η έκθεση τους στον ήλιο να προστατεύονται φυσικά με καπέλο και ρούχα.

Εκτύπωση