539 total views, 3 views today

Ο Έλληνας Μαθητής

Γράφει η Χρυσή Γαμπιεράκη, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας, Αναπτυξιακών Διαταραχών και Ειδικής Αγωγής

   
Ο Έλληνας μαθητής είναι από τους πιο ταλαιπωρημένους, μετά από τους μαθητές των τριτοκοσμικών χωρών και αυτό αποδεικνύεται εύκολα αναλύοντας το ημερήσιο πρόγραμμά του στο σχολείο και το μετέπειτα μαθησιακό «βασανιστήριο» στο σπίτι του. Δεν αποκομίζει ουσιαστικά όφελος, γνώσεις και δεξιότητες.
       
Φωτογραφία από White77 | Pixabay 
     


         
Τα τελευταία χρόνια, η εκπαίδευση δείχνει να καταρρέει, αν και υπάρχουν ορισμένα σχολεία ανά τον κόσμο, που λειτουργούν κάπως πιο ανθρωποκεντρικά και φροντιστικά ως προς το σεβασμό στην ατομικότητα του μαθητή, επιτυγχάνοντας έτσι, τους πραγματικούς σκοπούς της εκπαίδευσης. Μεγάλη πληγή θεωρούνται τα τυποποιημένα τεστ. Τεστ, ίδια προς όλους και για όλους! Στο σχολείο εν τέλει πηγαίνουμε για να εξεταστούμε ή για να εκπαιδευτούμε; Ή μάλλον για να το θέσω πιο σωστά, για να εξεταζόμαστε μόνιμα και καθημερινά, σα να πρέπει να αποδεικνύουμε συνεχώς ότι δεν είμαστε κουτορνίθια; Ακόμα και οι ίδιοι οι γονείς, ετοιμάζουν το παιδί στο σπίτι με την απαίτηση του τέλειου γραπτού, χωρίς να του δίνουν την ευκαιρία να κάνει λάθη τα οποία έπειτα το παιδί θα τα συζητήσει με τη δασκάλα και θα τα διορθώσει μόνο του. Έχει τόσο πολύ αλλοιωθεί το νόημα και ο σκοπός της εκπαίδευσης, που τα παιδιά εκπαιδεύονται πλέον στο σπίτι με τις αμέτρητες ώρες μελέτης και πηγαίνουν στο σχολείο για εξέταση!
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Διεθνούς Προγράμματος PISA (Programme for International Student Assessment) για την Αξιολόγηση δεκαπεντάχρονων μαθητών, τα ελληνόπουλα έχουν σταθερά τις πιο χαμηλές θέσεις στις επιδόσεις. Αντίθετα, την πρώτη θέση κατέχουν οι μαθητές της Σιγκαπούρης και ακολουθούν οι μαθητές της Ιαπωνίας, της Εσθονίας, της Ταϊβάν και της Φινλανδίας. Το πρόγραμμα PISA, δεν εστιάζει στο αν ο μαθητής θα ανταποκριθεί άριστα στις γνωστικές απαιτήσεις του Αναλυτικού Προγράμματος της εκπαίδευσης της χώρας του, αλλά στο αν έχει αποκτήσει εκείνες τις ικανότητες αλλά και αν έχει καλλιεργήσει τις δικές του δεξιότητες ώστε να ανταποκριθεί σωστά στο κομμάτι της επίλυσης προβλημάτων και της συνεργασίας με τους άλλους , κάτι που θα το βοηθήσει και στην ενήλικη ζωή του.


 

Η εκπαίδευση ξεκινάει από το σπίτι έλεγαν οι παππούδες και είχαν απόλυτο δίκιο.

 
Ήρθε λοιπόν η ώρα, εμείς οι γονείς, να τερματίσουμε την «ρομποτοποίηση» των μαθητών. Δε χρειάζεται, τα παιδιά να διαβάζουν 5 και 6 φορές το μάθημα κάθε μέρα. Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία η ταχύτητα στην ανάγνωση. Αντ’ αυτού, συζητήστε με το παιδί σας το νόημα του κειμένου και τα συναισθήματα που του προκαλούνται διαβάζοντάς το ή ρωτήστε το αν έχει εκείνο παρόμοια εμπειρία. Η μελέτη θα πρέπει να είναι ευχάριστη και δημιουργική και όχι καταπιεστική. Η οδηγία 5 φορές ανάγνωση, 3 φορές αντιγραφή και 2 φωτοτυπίες, μάλλον τιμωρητική ακούγεται παρά βοηθητική ως προς το μαθητή. Τα σημερινά παιδιά μπορούν και διαβάζουν το μάθημα 5 φορές αλλά δεν καταλαβαίνουν τίποτε από αυτό που έχουν διαβάσει τόσες φορές. Γιατί άραγε;
Στο σχολείο, οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν είναι αμέτρητες. Ας ξεκινήσουμε όμως από τα τεστ. Πώς είναι δυνατόν να εκπαιδεύουμε τα παιδιά στον ανταγωνισμό, να τους λέμε να κρύψουν το γραπτό τους από το διπλανό τους, γιατί ο διπλανός τους είναι ο κλέφτης που θα τους εκμεταλλευτεί και θα τους αντιγράψει τις γνώσεις τους και μετά από χρόνια να έχουμε την απαίτηση να συνεργάζονται με το γείτονά τους ή με το σύντροφό τους ή με το συνάδελφό τους, προκειμένου να επιλύσουν προβλήματα ή να δημιουργήσουν κάτι όμορφο για τους συνανθρώπους τους και την πόλη τους;
Χιλιοειπωμένο και κλισέ, αλλά πραγματικά, δεν είναι δυνατόν να μην απορεί κανείς. Πώς συμβαίνει λοιπόν, εμείς οι Έλληνες που δώσαμε τα φώτα σε όλους τους πολιτισμούς, να έχουμε το πιο αναποτελεσματικό στην οργάνωση, την υποδομή, τη μεθοδολογία και το περιεχόμενο, εκπαιδευτικό σύστημα, σύμφωνα και με τα τελευταία αποτελέσματα του 2015, του Διεθνούς Προγράμματος PISA;
 
Πηγές: ΟΟΣΑ | PISA
               

                                                     

Χρυσή Γαμπιεράκη
Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας,
Αναπτυξιακών Διαταραχών και Ειδικής Αγωγής
 
Η Χρυσή Γαμπιεράκη είναι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας, με Μεταπτυχιακές Σπουδές στις Αναπτυξιακές Διαταραχές και την Ειδική Αγωγή και Αριστούχος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, της Κοινωνικής Θεολογίας. Εργάζεται ως Παιδαγωγός σε Παιδικό Σταθμό και πραγματοποιεί ομιλίες σε γονείς και σχολεία. Είναι επίσης Εξωτερικός Συνεργάτης του Κέντρου Πρώϊμης Παρέμβασης για το παιδί & τους γονείς «Συν-εργάζομαι».
[Δείτε τα άρθρα της Χρυσής Γαμπιεράκη εδώ]

Εκτύπωση