431 total views, 3 views today

Μαθαίνω την αξία της αλληλεγγύης!

 

Η αξία της αλληλεγγύης εκφράζει τα πιο αγνά μας συναισθήματα και τα μετατρέπει σε πράξεις με κυριότερη εκείνη της ανιδιοτελούς βοήθειας στον συνάνθρωπο μας. Γι’αυτό το λόγο είναι απαραίτητο η αλληλεγγύη να έχει θέση στη ζωή κάθε παιδιού από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ανάπτυξης του.

Η προσχολική ηλικία είναι η ιδανική περίοδος για να καλλιεργήσουμε σε ένα παιδί το αίσθημα της αγάπης, της υποστήριξης, της βοήθειας προς τους γύρω του χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα παρά μόνο γνωρίζοντας και το αίσθημα της ηθικής ανταμοιβής έπειτα από κάθε ανιδιοτελή πράξη.

Όλα τα παιδιά είναι οι μελλοντικοί ενήλικες που με τις πράξεις τους θα επηρεάζουν έμμεσα και άμεσα την οικογένεια, τους φίλους, το εργασιακό και κοινωνικό τους περιβάλλον. Για σκεφτείτε κάθε παιδί, σε κάθε άκρη της Γης να διδασκόταν την θεμελιώδη αξία της αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο και να εξελισσόταν σε έναν ενήλικα που αγαπά την ειρήνη. Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας; Αν όμως κάτι τέτοιο φαντάζει ακατόρθωτο, για σκεφτείτε η κάθε μονάδα πως και πόσο επηρεάζει κάθε μικρό και μεγάλο σύνολο.

Πως επιτυγχάνεται αυτό;

Διδάσκουμε στα παιδιά μας, τα παιδιά συγγενών, τους μαθητές μας κλπ, να νιώθουν ευτυχείς με την ευτυχία των άλλων ώστε να καλλιεργηθεί σχεδόν ενστικτωδώς και το ανάλογο αίσθημα της συμπόνιας στις περιπτώσεις που κάποιος είναι σε δυσμενή κατάσταση. Επιπλέον, μαθαίνουμε μαζί τους να είμαστε περισσότερο ευαίσθητοι προς τους ανθρώπους που ανήκουν σε κοινωνικά και οικονομικά ασθενείς «ομάδες», αντιλαμβανόμενοι ό,τι δεν είμαστε μόνοι σε αυτή τη χώρα και σε τον πλανήτη και υπάρχουν συνάνθρωποι μας που υποφέρουν. Όπως θα έχουμε δει ένα παιδί, έναν έφηβο ή έναν ενήλικα να προσφέρει κάποιο φαγώσιμο σε έναν άστεγο και νιώθουμε (στις περισσότερες περιπτώσεις) συγκινημένοι, έτσι οφείλουμε να το εφαρμόζουμε και εμείς στη ζωή μας ώστε να δώσουμε και το παράδειγμα στους μικρούς μας φίλους. Ακόμα και ένα χαμόγελό μας σε έναν άγνωστο που έχει μία δύσκολη μέρα, μπορεί να του δώσει κουράγιο να συνεχίσει. Τα παραδείγματα άλλωστε που μπορούμε να δώσουμε είναι πολλά και λίγο ως πολύ όλοι μας γνωρίζουμε τον τρόπο για να βοηθάμε όσο μπορούμε τους γύρω μας. Αξίζει να σημειώσουμε ό,τι αυτό φυσικά συνεπάγεται και την αλληλεγγύη προς τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μας, τους συγγενείς και φίλους και έπειτα στους γύρω μας. Είναι γνωστό ό,τι υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να αφιερώνουν όλη τους τη ζωή για να βοηθούν τους άλλους παραμελώντας ηθελημένα και μη τους κοντινούς τους. Είναι δηλαδή μία διαδικασία που ξεκινά από μέσα προς τα έξω, όπως ακριβώς και η αγάπη• αν δεν μάθουμε οι ίδιοι και μετέπειτα στα παιδιά μας, να αγαπάμε και να σεβόμαστε πρώτα τον εαυτό μας και έπειτα τους άλλους πάντα κάτι θα μας λείπει έχοντας ένα μόνιμο ανεξήγητο κενό. Έτσι, αν βοηθάμε έναν περαστικό στο δρόμο αλλά ξεχνάμε τους ανθρώπους από το στενό μας περιβάλλον, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι η βοήθειά μας θα μένει εκεί έξω.

Η καλλιέργεια του αισθήματος της αλληλεγγύης σίγουρα χρειάζεται χρόνο και υπομονή αφού είναι φυσικά ενάντια στα κατώτερα ένστικτα και τη φύση του ανθρώπου που βασίζεται στην εχθρότητα και τον ανταγωνισμό. Η εξέλιξη αυτού όμως μας ανταμείβει ηθικά και ψυχολογικά όσο καμία ανούσια αρνητική πράξη. Ως γνωστόν, πρέπει να «βοηθάς τους άλλους για να βοηθήσεις και τον εαυτό σου».

Εκτύπωση